Tarih Terimleri Sözlügü – I – İ

• I

Irakeyn: İki Irak demektir. Bugünkü Irak’a Irak-ı Arabî, İran’ın batısındaki dağlık bölgeye de Irak-ı Acemf denirdi.

Islahat: İyi bir hale getirme; iyileştirme, düzelme(reform).

• İ

İdari reform: Yönetimde İyileştirme, düzenleme.

İdealizm:

1. Bilgide düşünceyi temel olarak alan ve varlığı, insan düşüncesinin kurduğunu kabul eden felsefe görüşü.
2. (Edebiyatta) En iyiyi ve en güzeli anlatma anlayışı.

İhtilal:

1. Büyük ve ani değişiklik,
2. Bir memleketin siyası” yapışım, fikri temellerini güç kullanarak ortadan kaldırma ve onların yerine yeni düzeni, gene kuvvete dayanarak yerleştirme. Fransız ihtilalı, Rusya Bolşevik (Komünist) ihtilalı.

İhtisab: Osmanlıların klasik döneminde belediyenin İşlevini yerine getiren yönetim birimi. Bu işi yapana ihtisab ağası veya ihtisab emiri denirdi.

İkmal:

1. Eksik bir şeyi tamamlama, bütünleme.
2. Bir askeri birliğin asker, araç, gereç ve silah bakımlarından İhtiyacının giderilmesi.

İltizam: (Kendi üzerine alma). Devlet gelirleri olan vergilerden birini, bir bedel karşılığında toplama yetkisini alma. Bu işi yapana da mültezim denirdi.

İmaret: Yoksullara, kimsesizlere, öğrencilere ve yolculara yiyecek veren (yemek yediren) hayır kurumu.

İnkılâp:

1. Değişme, bir durumdan başka bir duruma geçme.
2. Toplum ve devlet hayatında kısa sürede meydana getirilen değişiklik.

İskân: Bir insanı veya insanları yerleştirme, yer ve yurt kazandırma.

İstihdam: Bir kişi veya kişileri İse kabul etme, işsizleri iş sahibi yapma.

İstihkâm: Düşmana karşı savunma yapmak üzere taş, toprak vb.den yapılan siper.

İtilaf (i’tilaf): Uzlaşma, uyuşma, itilaf Devletleri.

İttifak:

1. Birlikte hareket etmek üzere anlaşma,
2. Bağlaşma, birleşme, birlik.

A | B | C – Ç | D | E | F | G | H | I – İ | K | L | M | N | O – Ö | P | R | S – Ş | T | U – Ü | V | Y | Z