Tarih Terimleri Sözlügü – M

Mamul: Yapılmış, işlenmiş, ham halden çıkarılmış.

Mebu: Milletvekili.

Merkantilizm: Bir devletin zenginliğinin değerli madenlere (altın, gümüş) sahip olmaktan ibaret olduğunu ve bunların nasıl elde edilip koruyacağını anlatan İktisadı” görüş.

Metropol: Bir ülkedeki sosyal ve ekonomik bakımdan en önemli ve en büyük şehirlerden.

Mîrî: (mir: Emir, bey). Devlete ait, beylik.

Monarşi: Miras yoluyla İktidarı elinde bulunduran kişi (sultan, İmparator, kral, melik) ve ona bağlı kimselerce devlet idaresinin yürütüldüğü siyasi” rejim.

Muhtariyet:

1. Kendi istek ve seçimine göre davranma hali,
2. Bir topluluk veya kuruluşun kendi kendini yönetme yetkisi ve hakkı, 3. Kendi başına ve bir takım imtiyazlarla yönetilen eyaletin hali. Özerklik.

Mutlakıyet: Siyası” iktidarı bir hükümdarın kayıtsız şartsız elinde bulundurduğu yönetim şekli, monarşi. Bu rejim taraftarına mutlakıyetçi denir.

Mülteci: iltica eden, sığınan, (iltica: sığınma)

Müsadere: Suçlu görülen bir kimsenin, işlediği suçun karşılığı olarak, mal Varlığına el konması. Osmanlı örfi” hukukuna göre, görevinden alınan (azledilen) yüksek dereceli memurların servetine el konabiliyordu.

Mütareke: İki tarafın anlaşarak geçici bir süre için savaşı bırakmaları, silah bırakma, ateşkes.
Müttefik: Biriyle söz ve güç birliği yapmış, antlaşma ile bağlı.

 
A | B | C – Ç | D | E | F | G | H | I – İ | K | L | M | N | O – Ö | P | R | S – Ş | T | U – Ü | V | Y | Z