Categories: Tarihçiler Biyografisi

Edward Hallett Carr

28 Haziran 1892’de Londra’da doğdu. 3 Kasım 1982’de Cambridge’de öldü. 1916’da Dışişleri Bakanlığı’nda çalışmaya başladı. 1919’da İngiliz delegasyonuyla Versailles Konferansı’na katıldı. İngiliz Dışişleri Bakanlığı’nda kurulan Sovyetler Birliği Dairesi’nde çalışmalarını sürdürdü. 1936’da bakanlıktan ayrılarak çeşitli üniversitelerde öğretim üyeliği yaptı. 1941-46 yılları arasında The Times’da yayın yönetmen yardımcısı olarak çalıştı. Carr’a göre tarihçi, olguları ya da kişisel yorumunu öne çıkarmamalı, tarihçi ile olgular arasındaki karşılıklı ve kesintisiz etkileşim sürecinde, bugün ile geçmiş arasındaki diyaloğu sürekli kılmalıdır. Bu nedenle tarihçi, sunduğu olguların doğruluğunu kanıtlamanın ötesinde, araştırdığı konuyla ilgili bilinen ya da bilinebilecek tüm verileri ele almak zorundadır.

Carr’ın yazılarının ana temalarından bazıları değişim ve toplumdaki düşünsel ve maddi güçler arasındaki ilişkiydi. Aklın toplumsal bir güç olarak gelişmesini tarihin ana teması olarak gördü. Tüm büyük sosyal değişimlerin devrimler veya savaşlardan kaynaklandığını savundu; Carr bunların her ikisini de sosyal değişimi başarmanın gerekli ama hoş olmayan araçları olarak görüyordu. 1950’lerde Sovyetler Birliği’nin açık sözlü bir hayranı olarak biliniyordu. Marksizmin açık ara en başarılı tür olduğunu savundu. Batı dünyasındaki demokrasinin, kapitalist egemen sınıfın çoğunluğu sömürmesine izin veren bir sahtekarlık olduğunu söylemiş ve Sovyetler Birliği’ni gerçek demokrasi sunduğu için övmüştür.

Eserleri

1931: Dostoyevsky

1933: The Romantic Exiles

1934: Karl Marx

1937: International Relations Since the Peace Teatles

1927: Michael Bakumin

1939: The Twenty Years’ Crises 1919-1939

1939: Britain: A Study of Foreign Policy from Versailles to the Outbreak of War

1942: Conditions of Peace

1945: Nationalism and After

1946: The Soviet Impact on the Western World

1950, Studies on Revolution