Reaya: Bir hükümdarın hüküm ve yönetimine bağlı olup vergi veren halk, yönetilenler. Realizm: Gerçekçilik. Resim (resm): Vergi, bir maldan vergi olarak alınan para. Restore: Hırpalanmış eski bir eseri aslına uygun hale getirme. Ruhban: Din adamları sınıfı. İklim-i Rum: Roma ülkesi  Örneğin: Sultan-ı iklim-i rum   A | B | C – Ç | D | E | F | G ...

S Sentez: Birleştirme Serasker: Yenileşme döneminde Osmanlı kara ordusu komutanı. Sikke: Basılmış para, gümüş akçe. Skolâstik: İnanç ve bilgiyi kiliseyle, özellikle Aristo düşüncesiyle birleştirmeye çalışan Ortaçağ Avrupa’sının felsefe anlayışı. Sosyal devlet: Toplumun bütün meselelerini bizzat devletin müdahalesi ile çözmeyi benimseyen yönetim anlayışı. Sömürgecilik: Sömürge elde etmeyi, bir milletin diğer milletleri siyasi ve İktisadi” hâkimiyeti altına almayı öngören siyasi anlayış. Müstemlekecilik. ...

Tampon: Stratejik bakımdan iki rakip devletin arasında yer alan devlet. Tanzimat: İdari işlerin düzenli bir hale konulması ve bunun için alınan tedbirler ve yapılan işler, ıslahat, reform. Tebaa: Bir devletin hükmü altında bulunan halk. Teorik: Uygulama dışında kalan, akla dayanılarak ileri sürülen düşünce. Terakki: 1. Yükselme, artma, çoğalma, ilerleme, 2. Savaşta gösterdiği basanlarından ötürü, bir sipahiye işletmek üzere verilen ek ...

U Ulema: Âlimler, bilginler. Ulufe: Kapıkullarına üç ayda bir ödenen aylık, ücret. Ü Ümera: Emir verme yetkisine sahip olanlar, üslup: Tarz, usul. İfade ve yapma biçimi, Bir sanat eserinin ifadesindeki emsallerine benzemeyen ve üstün anlatım biçimi. A | B | C – Ç | D | E | F | G | H | I – İ | K | ...

Vakrf: Vakfeden. Vakvak: Eski Arap seyyahların var olduğunu iddia ettikleri meyveleri insan şeklinde olan ve ekvatora yakın yerde yetişen hayali ağaç. Vaka-yı Vakvakiye: Vakvak Ağacı Olayı. Vezir-i azam: Büyük vezir, sadrazam, başbakan. Voyvoda: Eflak ve Boğdan beylerinin unvanı, Kesime verilen yerlerin vergisini toplamakla görevlendirilen kimse   A | B | C – Ç | D | E | F | ...

Yörük: Göçebe (konar-göçer) Türkmen boylarına verilen isim. Yurt: Oturulan yer, göçebe çadırı, yurtluk: Beylik arazi, ocaklık.

Zimmî: İslam devletinin korumasında ve yönetiminde bulunan gayr-ı müslim(müslüman olmayan) halktır.