Türk Mitoloji Sözlüğü F

A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z 

Fal – Bazı alet ve araçlarla ya da bazı yöntemlerle, içinde bulunulan zamanla ve gelecekle ilgili
yorumlar yapma tahminde bulunma işidir. Fal bakan kişiye falcı denir. Yüz falı, tarot, iskambil
falı, bakla falı, el falı, kahve falı gibi birçok fal çeşidi bulunur. Sezgiye dayalı bir tahmin
uygulamasıdır ve doğruluğu büyük bir tartışma ve spekülasyon konusudur. Şiddetle karşı
çıkanlar ve bir safsatadan ve aldatmacadan ibâret bulunduğunu öne sürenler olduğu gibi
savunanlar ve kesin olarak inananlar da vardır.

El Falı – Eldeki çizgilere ve yükseltilere bakarak bir kimsenin karakterini ve geleceğini okuma.
Hemen her kültürde mevcut bir uygulamadır. El falının kökeni kesin olarak bilinmemektedir,
ancak anavatanı Hindistan olan Çingeneler vasıtasıyla dünyaya yayıldığı düşünülür. Geçmişte
Çin, Tibet, İran, Mezopotamya, Mısır ve Antik Yunanistan’da el falına bakıldığı bilinmektedir. El
falı Ortaçağ’da cadı avcıları tarafından şüphelilerin ellerindeki siyah lekelere bakarak Şeytan ile
antlaşma yapıp yapmadıklarını tespit etmeye çalışmakta kullanılmıştır. Bir süre boyunca gözden
düşen el falı, Rönesans ile birlikte yeniden canlanmıştır. 17. yüzyılda el falı rasyonel ve empirik
kaidelere oturtulmaya çalışılmıştır. Eldeki çizgilerin anlamları olduğu konusunda hiçbir bilimsel
bulgu olmamakla birlikte ellerin doktorlara sunduğu ipuçlarını bilen bir falcı, bu konuda bilgisiz
olan kimseleri hayrete düşürecek şeyler söyleyebilir.

A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z