Türk Mitoloji Sözlüğü R

A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z 

Rom Ana – Karadeniz bölgesinde vahşî hayvanları koruduğuna inanılan bir varlıktır. Artvin
dolaylarında dağda kalmış insanların ve hayvanların yardımcısı olduğuna inanılır. Romrom da
denir. Türklerin şamanlık dönemindeki Ak Anasına benzer. İnsanları korkutmak için kullanılan
kötücül “Kaftar” anlayışının karşıtıdır.

Remus ve Romulus – Roma Mitolojisine göre MÖ 753’de Roma şehrinin kurucularıdır.

İtalyan mitolojisine Etrüskler (Tuskiler) aracılığıyla geçmiş olan bir söylencedir. Türklerin
mağarada kurt tarafından beslenen çocuk motifi ile birebir aynıdır. Romus (Remus) ve Romulus
iki (veya ikiz) kardeştirler ve Roma şehrini kurmuşlardır. Bir ırmağa bırakılırlar ve dişi bir kurt
onları sudan çıkararak bir mağarada emzirir. Daha sonra çiftçi bir aile tarafından bulunarak
evlat edinilirler. Roma şehrini kurmak için de kurt tarafından emzirildikleri yeri seçerler. Bu yerin
etrafını çevirirken tartışmaya başlar ve kavga ederler bunun üzerine Romulus kardeşi Romus’u
öldürür. Böylece kurduğu kent devletinin ilk hakanı kendisi olur. Kardeşleri besleyen kurt kara
renkli olarak betimlenir.

Ruh – Din ve felsefede, insan varlığının maddi olmayan tarafı ya da özü olarak tanımlanır ve
genellikle bireysellikle (zât) eşanlamlı olarak ele alınır.

Terimler etimolojisi ve hakkında daha geniş bilgi için bkz. Karakut, Deniz. (2012). Türk Söylence Sözlüğü. Dijital Baskı.

A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z